Model wolnych rodników
Mózg jest wielkim konsumentem tlenu (1/5 zapotrzebowania całego ciała). Ten niezbędny pierwiastek chemiczny może występować w różnych formach, między innymi jako wolny rodnik zdolny do uszkodzenia komórek nerwowych, w efekcie czego powstają w mózgu zmiany podobne do płytek starczych. W naturze występuje ponadto wiele wolnych rodników, atakujących wszystkie żyjące komórki. Aktualne teorie tłumaczą proces starzenia się jako efekt tych ataków. Sądzi się, że można by przedłużyć życie o pięć-dziesięć lat, jeśli udałoby się zmniejszyć ilość wolnych rodników w otoczeniu i pokarmie. Enzym odpowiedzialny za zniszczenie wolnych rodników tlenu nazywa się SOD (superoksyd dysmutazy). Podejrzewa się, że nadmiar albo niedobór jego ma katastrofalny wpływ na neurony. A gen odpowiedzialny za produkcję tego enzymu jest u-sytuowany na znanym nam już chromosomie 21., dostatecznie „podejrzanym". Teraz nie dziwi fakt, że w mongolizmie dochodzi do przedwczesnego starzenia się... i że badacze są tym bardzo zainteresowani.