Model psychiczny

Według teorii psychiatry Jeana Maisondicu - choroba Alzhei­mera jest reakcją obronną psychiki sterroryzowanej myślą o śmierci. Uszkodzenia organiczne mózgu, o których wiado­mo, że żadne nie jest specyficzne dla tej choroby, tłumaczy się jako efekt procesu psychicznego „rozszczepienia" (tym bar­dziej, że u chorych dochodzi do uszkodzeń mięśni na skutek odmowy poruszania kończynami). Założenie, iż konflikt lub ciężki stres mogą doprowadzać do powstawania objawów pato­logicznych, które potem rozwijają się odrębnie na bazie niezna­nego czynnika, nie jest obce wielu badaczom. Maisondieu proponuje zmianę nazwy choroby na tanatozę, to jest psychozę śmierci. Faktycznie, chorzy na chorobę Alzhei­mera nie umierają jak inni, gdyż w końcowym stadium choroby nie mają świadomości śmierci, podobnie jak zwierzęta. Innymi słowy, udaje im się uniknąć cierpienia, jakie niesie ze sobą śmierć. Teoria ta jest niewątpliwie interesująca, zwłaszcza że nie ne­guje niczego, co do tej pory wiadomo, ale trudno uznać ją za naukową. Ludzie chorują w krajach o różnych kulturach i reli­giach, nawet takich, w których znacznie lepiej jest akceptowa­na starość i śmierć. Trzeba by umieć mierzyć „niepokój przed śmiercią", co nie wydaje się możliwe. Ten typ refleksji jest być może wartościowy ze względu na przeciwwagę dla teorii nasta­wionych zbyt „biologicznie", czyli bardziej interesujących się neuronami niż osobą chorego.